อ่า………
มะดั๊ยอัพมา 3 เดือนแล้วหรือนี่
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่..ไม่รู้จาเล่าเรื่องไหนดี (มันเยอะจนเลือกไม่ได้)
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่..ไม่มีเวลา (เอาเวลาไปทำไรหมดฟร่ะ)
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่..ลืมบ้าง บางที (แหม ความจำสั้นซะจิงนะ)
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่……………………………………
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่…………………………………..
อยากอัพอ่ะ อยากอัพ แต่..ขี้เกียจงัย (เออ..ยอมรับซะตั้งกะแรกก้อด้าย คิกๆ)
เฮ้อ..เรื่องราวมากมายถาโถมเข้ามาอีกแว้วว
ตั้งรับไม่ค่อยทัน ทั้งสุขและทุกข์
สงสัยว่าจะทุกข์มากกว่าหน่อยนึง
แป่วววววววววว
เหนื่อยยยยย อย่างแรง กายกับใจ
หัวเราะ แล้วก้อ ร้องไห้ สลับกันไป (เข้าใกล้อาการ..บ้า..)เข้าไปทุกที
อะไรๆก้อไม่เป็นตามที่หวังและตั้งใจ สิ่งที่อยากทำ เจอโรค เลื่อน.. ระบาดหนัก
เฮ้อ..เฮ้อ..อีกแล้ววว
พิมไป ถอนใจไปง่ะ (กรุณานึกภาพตามนิดนึงนะค่ะ แหะๆ)
แต่ในความผิดหวัง ก้อยังมีอะไรๆมาให้ชื่นจายได้บ้าง
เอาแค่เฉพาะเดือนที่ผ่านมานะ เปลื่ยนแปลงอะไรๆใหม่ๆไปแล้วหลายอย่าง
ได้ของใหม่ๆ อิอิ สนุกๆๆชอบๆๆ 55555+
เช่น..
คอมใหม่ ไฉไลกว่าเดิม กรี๊ดดดด เร็ว แรง ก๊ากๆๆ
มือถือใหม่ โอ้ว พระเจ้า เครื่องเก่าใช้มา 4 ปี พังแล้ว หุๆ เปลี่ยนใหม่ๆ
แว่นตาอันใหม่ ตัดมาแพง แง่ง เลนด์ออโต้ด้วยง่ะ
ช่วงนี้ก้อใช้เวลาปลาบปลื้มกับของใหม่ให้ชุ่มชื่นหัวจายยไปพลางๆ
เอ่อ..
ขาดก้อแต่…"แฟนใหม่"นี่ล่ะค่า จะดีไหมหนอ ก๊ากๆๆๆ
อ่ะ ล้อเล่นนนน จ้า…
"เวลา"
บางทีก้อชอบคำๆนี้นะ แต่บางทีก้อเกลียดคำๆนี้จังล่ะ
"เวลา"
บางทีก้อนำพาผู้คนมากมายให้เข้ามาในชีวิต ได้รู้จัก คบหา พูดคุย ร่วมเป็นความทรงจำที่แตกต่างกันไป
และ.."เวลา"
บางทีก้อพราก..ใครบางคน..ให้ต้องห่างเหิน ห่างหายจากกันไป
ถูกกลืนหายไปตามกาลเวลา..แล้วววว
จบ..
แก้ปัญหาตัวเองไม่ได้////ไอซ์ ศรัญญู
ตอนใครๆผิดหวังและเจ็บช้ำใจ มีปัญหามากมาย
ก็ให้คำปรึกษาเขาไป แก้ปัญหาให้ใครง่ายดาย
ตอบคำถามว่าเขาควรทำเช่นไร
ช่วยเหลือจนมันผ่านไปในทุกเหตุการณ์
มองอะไรเข้าใจ เก่งไปทุกอย่าง ฟังดูเหมือนฉลาด
หาหนทางออกพบทุกที กี่ปัญหาที่ใครเขามี
คนคนนี้ยินดีเต็มใจทุกครั้ง ไม่ว่าเป็นใครก็ตาม
ไม่เคยทอดทิ้ง
แต่พอเป็นตัวเอง ไม่รู้ทำอย่างไร
มองทางใดก็มืดก็มนเหลือเกิน
เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
ได้แต่เก่งปลอบใจ เรื่องของคนอื่น
ต้องทุกข์ทน ขมขื่น ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย
เคยเข้าใจอะไร กลับไปไม่เป็น
มองไม่เห็นคำตอบ หาหนทางแก้ไขไม่เจอ
แค่วันนี้มันเจ็บเหมือนหัน ก็อ่อนแอเกินจะทำอะไร
เพราะเขาคนเดียวจากไป แค่เพียงเท่านั้น โว
แต่พอเป็นตัวเอง ไม่รู้ทำอย่างไร
มองทางใดก็มืดก็มนเหลือเกิน
เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
ได้แต่เก่งปลอบใจ เรื่องของคนอื่น
ต้องทุกข์ทน ขมขื่น
ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
คนคนเดียวที่ฉัน ช่วยเขาไม่ไหว
คือตัวฉันเอง จะพยายามยังไง
ก็ไม่มีทาง ไม่รู้ทำไม
เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
ได้แต่เก่งปลอบใจเรื่องของคนอื่น
ต้องทุกข์ทน ขมขื่น ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย
+++++++++++++++++++++++++++++
ปล***ขอเวลาไปสลัดตัวขี้เกียจอีกรอบนะคะ แล้วจะมาอัพใหม่ แหะๆ
บ๊าย บายค่า จุ๊บๆจ๊วบๆ
ความเห็นล่าสุด